Het schiet al aardig op.. Aangezien ik alleen de maandag en dinsdag nog heb en dan op woensdagochtend om 03.45 rijden we aan richting schiphol!

Spannend allemaal dus! Want ik ga vandaag nog mn koffer inpakken, de laatste dingetjes regelen en doen. Nog even 2 bezoekjes van vriendinnetjes om afscheid te nemen...

 

En morgen uitschrijven bij de gemeente, afscheid van oma nemen, gourmetten met gezin en bff, vroeg te bed en dan is het zover...

 

Als we t dan toch over afscheid nemen hebben, afgelopen weekend stond bol van het afscheid nemen! Vrijdagavond mn afscheidsfeestje voor familie en beste vrienden.. Was erg gezellig!!

Leuke dingetjes gekregen ook.. Zaterdagavond laatste wedstrijd bij PSV! Kreeg van mn collega's een bosje rozen en een shirt met de opdruk "Miss PSV Nicole" het embleem en daaronder "We zullen je missen. Je steward maatjes".. Verder hebben mijn supporters nog voor me gezongen, zag ik mn ex voor t laatst op afstand (dont ask..) en heb ik in het stewardhome nog flink wat geborreld met de collega's.. Daarna voor t laatst op stap geweest met mn vriendinnetjes! Zondag was laatste keer wedstrijd van mn broertje.. Daar afscheid genomen.. Ook van mn 'first love'. Was een fijne dag....

 

Hieronder nog wat fotootjes.. Niet te veel, kost me teveel tijd met kleiner maken enzo haha!

 

 

 

 

 

Wat is Nederland toch een apart landje.. Of beter, wat is het weer in Nederland toch een apart verschijnsel.

 

Zo was de lucht gister echt donkergrijs, de regen stortte met bakken uit de hemel en je hoefde maar 1 stap buiten te zetten of je was nat, chagrijnig en koud.

En vandaag.. lucht blauw, paar wolkjes, zon schijnt volop.. Je wordt er gewoon spontaan vrolijk van ook.. Dit is de herfst die ik mooi en leuk vind.. Mooie gekleurde blaadjes aan de bomen, een blauwe lucht.. zonnetje erbij.. dit is genieten!!

 

 

Haha je zult wel denken, wat een onderwerp!

 

Maar toch is het belangrijk, vooral als vrouw zijnde.. Wij vrouwen moeten zoveel moeite doen om onze schoonheid hoog in het vaandel te houden. Oksels, benen, bikinilijn, alles moet onthaart worden. Dat zijn nu eenmaal de maatschappelijke maatstaven.

 

Maar hoe doe je dat?

 

Mijn benen heb ik ooit proberen te waxen, met strips, maar dr ging vanalles mis, heb dagenlang met die wax op mn benen gelopen omdat ik het er niet meer afkreeg..

Waxen is off..

Ik scheer mijn benen verder altijd met mesjes en scheerschuim. Maar ja aan het eind van de dag staan er alweer stoppeltjes en eigenlijk moet ik dus elke dag mn benen scheren wil ik ze glad houden!

Dus kocht ik een epileerapparaat van philips.. Maar die pijn!! De eerste keer kwam ik er wel doorheen.. Maar het bleef pijnlijk en leek alsof t erger werd zelfs.. Ook kwamen de haartjes na een week weer terug en voordat je het weer kunt epileren moet je wachten tot het 1 cm is, ook niet erg handig.

Dus epileren is off!

 

En nu? Back to scheren..? Het liefste niet, maar heb niet echt ideeen meer..

En aangezien ik straks voor lange tijd in blote benen rondloop.. ;-)

Hoe doen jullie het? De ontharing?

Voor de nieuwsgierigen onder jullie (wat ik ERG leuk vind!!) hier de link naar mijn site waar ik de avonturen ga bijhouden.. Alleen de foto's zal ik op hyves zetten want bij waarbenjij.nu moet je ervoor betalen.. Dus stel, je wilt dan ook de foto's bekijken moet je me maar eventjes toevoegen op hyves (zet er wel bij wie je bent hier, voordat ik straks totale vreemden toevoeg!)

 

 

 

 

Ik kreeg een berichtje van Suus, die mijn wilde verhalen al miste *hihi*..

Dus nu kom ik met een ontzettend wild verhaal.. Want ik weet dat ik jullie verwaarloosd heb, maar ik had een goede reden..

Ben op vakantie geweest uiteraard, maar voornamelijk ben ik op zoek geweest naar werk!

 

Maar.. het zoeken stopt! Want ik heb werk gevonden!!

En wat voor werk.... XD

 

Ik heb een baan als vaste vervanger in het basisonderwijs van... ARUBA!!!

Ik ga dan eind oktober erheen en kom ergens in Augustus terug..

 

Vet he!!

Heeft iemand je wel eens verteld dat je helemaal goed genoeg bent?
Dat je mooi genoeg, lief genoeg, wijs genoeg, sterk en slim genoeg bent?
Heeft iemand gezien hoe je je best doet te roeien met de riemen die je hebt, om te gaan met alles dat het leven je biedt en dat je met alles dat je nu weet en kunt het best mogelijke doet?

Heeft iemand je al eens gezegd dat je wel even pauze mag nemen; even rusten, even voldaan zijn omdat je voldoende doet om te voldoen?
Fluistert iemand je steun en bemoediging toe zoals: Goed zo, toe maar, moet je doen, je mag nee zeggen, kom op, je kan het, volhouden, je moet niks, laat maar los. 't is goed, je durft het wel, wat je ook doet, ik sta achter je.

Strijkt er iemand heel zacht langs je wangen als je slaapt en blijft diegene een tijdje glimlachend van bewondering en trots bij je bed naar je kijken?
Zingt iemand slaapliedjes wanneer je niet kunt slapen en kust iemand je wakker als je akelig droomt?

Is er iemand blij als je thuiskomt, en die je succes wenst als je weg gaat?
Is er iemand die het gefluister van je dromen hoort en je aanmoedigt ze achterna te gaan en je bemoedigt wanneer je onderweg obstakels tegen komt?
Is er iemand om je geluk mee te vieren, onbedaarlijk mee te lachen en ook het zwartste zwart van je depressie mee tegemoet te treden?

Zegt iemand dat ieder gevoel dat je ervaart er mag zijn en dat alles ook weer voorbij gaat; dat 't na iedere winter ook weer lente wordt?
Houdt er iemand van elke centimeter van je lijf; van ieder vetrolletje en ieder mager plekje, van alles dat heel en stuk en gezond en ziek is?
Is er iemand die vindt dat je mag luieren, soezen, hangen, lanterfanten, lummelen, rotzooien, flierefluiten en rommelen zonder dat 'het iets moet worden'?

Is er iemand die je toejuicht en zegt dat je vals mag zingen, gekker dan gek mag dansen; rare kleren mag dragen; glitters op mag als het jou uitkomt; je eigen stijl en smaak mag volgen; niet mee hoeft in het gareel; Mag gillen en keihard mag lachen; af en toe mag spijbelen; bonbons mag smikkelen; luidruchtig, kleurrijk en ongewoon mag zijn?

Is er iemand die zeker weet dat jouw intuïtie altijd het beste met je voorheeft en dat dit het kompas is waar je wel op vaart?
Is er iemand die blij is dat je bestaat en je nooit zou willen missen omdat er niemand is zoals jij?
Weet iemand dat je altijd het beste doet dat je (op dat moment) kunt en is er iemand die dat goed genoeg vindt, ook al kan het morgen misschien beter?

Is er iemand bij wie je tegelijk thuis bent en op avontuur, iemand op wie je kunt bouwen zonder gevangen te zijn?
Is er iemand die teder fluistert dat je net zo perfect bent als een musje, een sneeuwvlok, een regendruppel in de lente, een kusje van een kind?
Is er iemand die echt van je houdt?

Ik wens nu dat jij zelf diegene bent.
Ik wens je de ontdekking:
Je was het zelf op wie je wachtte.

Uit: Schrijvend tot jezelf komen. Saskia de Bruin

Dit schreef ik afgelopen zaterdag rond 22.30uur. Maar ik had het net zo goed niet kunnen schrijven want vanaf de zondag tot aan.. nu.. heb ik geen moment stilte meer gehad!

Elke avond at ik wel met iemand of bij iemand.. Zondag had ik een BBQ voor een stel vrienden van me hier bij mij thuis.. Heb meidenavondjes gehad, familiebezoekjes (niet verplicht, juist bijpraten) bezoeken aan het UWV, gewerkt bij PSV, stapavondjes enzovoort..

 

En vooral gisteren was een verrassende dag. Met vele wendingen die ik nooit van te voren had kunnen bedenken. Ken je dat?

Dat je blijft nadenken en blijft afvragen waarom iets is gebeurd? Je gaat gevoelens en gedachtes van een ander invullen "misschien is het zo en zo", "misschien vind ie dit of dat"..

En dan blijken al die gedachtes (voornamelijk negatief) gewoon totaal anders te zijn.

Blijkt het je mooiste verwachtingen nog te boven te gaan.

 

Dus nu.. Nu ga ik lekker 2 weekjes op vakantie met een vriendinnetje. Ga ik niets meer verkeerds denken maar blijf ik alles van gisteren in mijn hoofd houden.

En dan, na de vakantie.. Zullen we zien hoe dingen verder lopen.

 

Het was flink aftellen de afgelopen weken.. Maar het is (was gister al..) zover:

 

 

Ik wankel naar de kraan en drink hem leeg, gok ik. Dan strompel ik weer mijn bed in en probeer weer te slapen. Even later hoor ik mijn kamerdeur open gaan, het is mijn moeder. Of ik toch even eruit wil komen want we moeten de auto van mn pa bij de garage ophalen.

Oh ja, dat had ik beloofd.

Ik drink de kraan weer leeg (huh ik had hem toch al leeggedronken) en neem een Ibu in. Zo, even onder de douche springen, kleding aan, zonnebril op en.. regen. Maakt niet uit, al het licht is te fel nu. Auto ophalen, verf kopen en weer naar huis.

 

In de middag rijd ik met moeders mee naar het stadion en rijden we in 2 busjes naar Zutphen toe: wedstrijd van PSV tegen Sivasspor (Turkse club). Daar aangekomen regent het dat 't giet  maar ik sta op een perfecte plek, bij de kleedkamers en droog. Terwijl de wedstrijd aan de gang is vraag ik om een nieuwe plek want ik verveel me stierlijk. Ik mag bij de spelerstunnel gaan staan, onder het afdakje. Daar flirt ik een beetje met de beveiligingmensen totdat de scheids een (2e) rode kaart geeft aan een Turkse speler en het dak (als dat erop had gezeten) eraf gaat. Woedende spelers van Sivasspor vliegen de scheids aan en ik zorg dat mijn collega's erop af gaan. Ibi zorgt er echter al voor dat de scheids naar binnen wordt geloodst. Samen met de security (daar lopen toch echt wel hotties bij) houden we de woedende menigte tegen. Na een tijd is alles bedaard, maar wij blijven op onze hoede. De rest van de avond verliep redelijk, alleen op het einde was het nog even zorgen dat de spelers heel het veld konden verlaten en ook weer heel de bus in konden.